مجموعة مؤلفين ( مترجم : عبد الحسين بينش )

326

مع الركب الحسيني ( با كاروان حسينى ) ( فارسي )

آخرين ديدارها در مدينه در اثناى اين مدت كوتاه ، زنان و مردان بنىهاشم شتابان به سوى امام عليه السلام روى آوردند . تا حضرت را وداع گويند ؛ و پيش از جدايى او را سير ببينند . برخى از اين ديدارهاى سراسر حزن و اندوه و نگرانى و ترس بر امام عليه السلام را تاريخ براى ما ثبت كرده است . در اين‌جا آن دسته از ديدارهايى را كه به يقين در مدينه انجام شده است نقل مىكنيم ، و آنچه را كه يقين نداريم در مدينه روى داده است يا در مكّه ، به دلايلى كه گمان مىرود در مكّه روى داده باشند ، در ضمن ديدارهاى امام عليه السلام در آن شهر خواهيم آورد . سوگوارى زنان بنى عبدالمطلب از امام باقر عليه السلام نقل شده است كه فرمود : هنگامى كه حسين عليه السلام در صدد كوچيدن از مدينه برآمد ، زنان بنى عبدالمطلب آمدند و به نوحه‌سرايى پرداختند ، تا آن كه حسين عليه السلام ميانشان رفت و گفت : شما را به خدا سوگند مبادا كارى كه نافرمانى خدا و رسول باشد از شما سر بزند . زنان بنىعبدالمطلب گفتند : چرا نبايد چنين گريه و نوحه‌سرايى كرد ؟ كه اين روز براى ما درست مانند همان روزهايى است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم ، على عليه السلام ، فاطمه ، رقيه ، زينب و ام‌كلثوم عليهم السلام از دنيا رفتند . پس خدا يارت باد و ما را فدايت گرداند ، اى محبوب خوبان اسير خاك . يكى از عمه‌هاى آن حضرت آمد و گفت : يا حسين ، گواهى مىدهم كه از جنّيان شنيده‌ام كه در عزايت نوحه سرايى مىكردند و مىگفتند : وَإنَّ قَتيلَ الطَّفِّ مِنْ آلِ هاشمٍ * أَذَلَّ رِقاباً مِنْ قُرَيْشٍ فَذَلَّتِ حبيبُ رَسُولِ اللَّهِ ، لَمْ يَكُ فاحِشاً * أبانَتْ مصيبتك الأنوف وَجَلَّتِ كشته دشت كربلا از بنىهاشم است ، همان خاندانى كه سران [ مشرك ] قريش را خوار نمودند و آنان چنين شدند ،